Een pragmatische agenda in Durban

Heleen de Coninck, programmamanager Internationaal Energie- en Klimaatbeleid

Als de vier afgevaardigden van ECN naar de klimaatconferentie COP17 in Durban, hoopten Stefan Bakker, Xander van Tilburg, Laura Würtenberger en ik misschien diep in ons hart op een stevige verlenging van het Kyoto Protocol, door iedereen ondertekend en daadwerkelijk toegepast. Maar we beseften maar al te goed dat een top-down akkoord waar alle relevante landen zich achter zouden scharen er waarschijnlijk niet in zat. Bovendien heeft Kyoto ons één ding geleerd: een wettelijk bindende overeenkomst biedt geen garantie op navolging.

Met of zonder overeenkomst

Vandaar dat de agenda waarmee wij ECN-onderzoekers naar Durban afreisden een pragmatische was. We stelden ons ten doel op zoek te gaan naar manieren om emissies terug te dringen, zelfs zonder een wereldomvattende overeenkomst en emissiemarkt. Veel landen zijn geïnteresseerd in duurzame ontwikkeling, of er nu een internationale overeenkomst bestaat of niet. Hoe kunnen we hierop inspelen? In welke sectoren kunnen emissies worden teruggedrongen met bijkomende voordelen? En voor zover de klimaatonderhandelingen wel instrumenten opleveren, hoe kunnen die het beste worden ingezet?

Technologieontwikkeling en -overdracht

ECN is zeer actief op het gebied van technologieontwikkeling en –overdracht. Het Kyoto Protocol zei er niks over, maar sinds de klimaatconferentie op Bali in 2007 staat het onderwerp prominent op de agenda. Het blijft echter in de luwte: de meeste aandacht in de onderhandelingen gaat uit naar toezeggingen of intentieverklaringen op het gebied van emissiereducties en naar het Klimaatfonds (Green Climate Fund). Zo zien we langzaam maar zeker een ‘Technologiemechanisme’ ontstaan – geopperd op de klimaatconferentie van Kopenhagen, bevestigd tijdens Cancun. In Durban zijn afspraken gemaakt over de inrichting.

Goed bezocht side-event

Als ECN’ers konden we vanuit onze ruime ervaring met energietechnologie nuttige inzichten inbrengen in discussies over het stimuleren van technologische ontwikkeling, samenwerken met bedrijven, en het scheppen van een juiste beleidsomgeving - stuk voor stuk doelen van het in Cancun vastgelegde Technologiemechanisme. Dat zou best eens veel kunnen betekenen voor zowel het klimaat als voor de ontwikkeling van niet-westerse landen, zonder de barrières die worden opgeworpen door een van bovenaf geregisseerd proces. Een side-event dat ECN in Durban over dit onderwerp organiseerde samen met de universiteit van Sussex werd dan ook goed bezocht.

Genoeg ideeën

COP17 was meer dan een onderhandelingconferentie. Het was ook een platform voor bedrijven, overheden, onderzoeksorganisaties en NGO’s om hun werk en visie te presenteren en om op zoek te gaan naar manieren waarop ze het proces van verduurzaming beter kunnen dienen. Dat is precies wat wij in Durban gedaan hebben. Het gaat tergend langzaam, maar we hebben nog ideeën genoeg!