Poznan: mislukking of succes?

Er is geen helder beeld over het resultaat van de VN klimaattop in Poznan. Er wordt gemeld dat al het mogelijke is bereikt, maar ook wordt gesproken van een mislukking. De 14de ‘Conference of the Parties’ (COP, klimaattop), zoals de conferentie officieel genoemd wordt, vond de afgelopen twee weken plaats in de voormalige hoofdstad van Polen. Het was bedoeld als tussenstap op weg naar de Kopenhagen bijeenkomst in december 2009, waar een nieuwe post-2012 overeenkomst tot stand zou moeten komen.

Wie nu denkt dat deze tussenstap betekent dat de helft van de Kopenhagen overeenkomst geschreven zou moeten zijn is de uitkomst van Poznan inderdaad teleurstellend. Vooral milieuorganisaties hebben hun zorgen geuit ten aanzien van de geboekte vooruitgang. Degenen die bekend zijn met onderhandelingsprocessen over extreem ingewikkelde zaken tussen zo’n 190 landen zullen daarentegen niet verbaasd zijn over het resultaat. Poznan was wel degelijk een belangrijke bijeenkomst aangezien het partijen de kans gaf informatie te verzamelen en positie te kiezen in een snel veranderende klimaatcontext.

Stel je voor dat je onderhandelt over een visie op hoe de wereld zou moeten reageren op de dreiging van klimaatverandering over een periode van 50 tot 100 jaar. Je moet daarbij bedenken dat dit een aanzienlijke herstructurering van alle economieën in de wereld inhoudt. Voor sommige landen zou het zelfs het einde van hun belangrijkste bron van inkomsten kunnen betekenen, met name voor olielanden. Stel je voor dat je de noodzaak moet onderkennen om een energiesysteem dat in de afgelopen 150 jaar moeizaam is opgebouwd te herstructureren naar iets totaal anders. En dit terwijl je betaalbare en veilige toegang tot energie voor de hele wereldbevolking wil behouden of brengen. Je kunt je de moeilijkheden van de regeringen wel inbeelden: ze zullen deze uitdagingen met veel zorg benaderen, en zeker willen stellen dat beslissingen gebaseerd zijn op de juiste informatie en dat zij niet slechter af zijn dan anderen.

Productieve uitwisseling van informatie
Het resultaat van Poznan zou dus geen verrassing moeten zijn. In elk onderhandelingsproces is informatie cruciaal, maar misschien nog meer voor klimaatverandering. Voor onderhandelaars, maar ook onderzoekers, bedrijven, milieuorganisaties en andere belanghebbenden was Poznan een productieve uitwisseling van informatie over welke technologieën, financiering en beleidsmogelijkheden overwogen kunnen worden. Zelfs als de VS en de EU delegaties met een duidelijk mandaat waren gekomen hadden de delegaties tijd nodig gehad. Nog maar een jaar geleden lag de olieprijs boven de 100 dollar per vat, was Obama nog een nieuwkomer, en zag niemand een financiële of economische crisis aankomen. Al die nieuwe informatie moet eerst worden verwerkt voordat een beslissing kan worden gemaakt.

Al met al is COP14 op een redelijk constructieve manier verlopen. Onderzoekers en onderhandelaars vonden elkaar en werkten samen aan nieuwe ideeën. In 2009 worden meer bijeenkomsten gehouden, waarin verdere stappen genomen kunnen worden. Een van de resultaten van COP14 is dat er is afgesproken dat in juni 2009 een eerste aanzet voor een onderhandelingstekst op tafel zal liggen. Dat is de best denkbare vooruitgang die van Poznan verwacht kon worden -  de doemdenkers zouden hun zegeningen moeten tellen!

Meer informatie
ECN was aanwezig op COP14 als  “Research and Independent Non-Governmental Organisation”. ECN-ers hebben aan acht side-events bijgedragen op verschillende terreinen, waaronder post-2012 vraagstukken, technologieoverdracht en financiering, het Clean Development Mechanism en CO2 afvang en opslag. Meer informatie bij Heleen de Coninck via deze link.

---