De Hoge Flux Reactor
De Hoge Flux Reactor (HFR) is gebouwd als onderzoeksreactor en niet, zoals een kerncentrale, voor de productie van elektriciteit. De reactor is zo genoemd omdat daarin een hoge dichtheid (‘flux’) van neutronen opgewekt kan worden. Met deze neutronen worden bestralingen uitgevoerd.
Eén van de doeleinden van de HFR is onderzoek naar de effecten van zulke bestralingen. In de HFR heersen vergelijkbare omstandigheden als in de reactorkern van een kerncentrale. Daarom is de HFR langdurig gebruikt als middel om het gedrag van materialen in en om reactorkernen te bestuderen. Blijft staal zijn stevigheid behouden onder een hoge neutronenflux? Zwelt grafiet op en hoe kan dat effect worden beteugeld?
Naast deze toepassing van de HFR is in de loop der jaren de productie van bijzondere materialen, vooral voor medische toepassingen, erbij gekomen. Door beschieting met neutronen kunnen radioactieve materialen worden geproduceerd. Deze worden in allerlei vormen toegepast bij behandeling van ziekten, bijvoorbeeld als ‘markers’ waardoor bepaalde organen beter op scans te herkennen zijn, of rechtstreeks om lokaal kankercellen te bestralen en te bestrijden.
In 1998 is het nucleaire onderzoek uit de organisatie van ECN afgesplitst en samen met het onderzoek van Kema ondergebracht in een aparte dochteronderneming van ECN en Kema: NRG (de Nuclear Research and Consultancy Group). De HFR wordt nu geëxploiteerd door NRG.
Volgende Pagina
