Negeren van bezorgdheid valkuil in (schalie)gasdebat

Kort nadat het Staatstoezicht op de Mijnen de overheid adviseerde om de gaswinning in Groningen te beperken, grijpt in Nederland de schaliegaskoorts om zich heen. In beide discussies staan techno-economische argumenten lijnrecht tegenover de zorgen van burgers. Niet voor het eerst. Het patroon van een enthousiaste industrie, een aarzelende overheid en bezorgde burgers roept een recent ondergronds gasproject in herinnering: het plan voor CO2-opslag in twee lege gasvelden onder Barendrecht, dat eind 2010 door toenmalig minister Verhagen werd beëindigd wegens ‘gebrek aan draagvlak’.

Van de gang van zaken in Barendrecht valt veel te leren. Daar trok het publiek weliswaar aan het langste eind, maar dat was tegelijk de doodsteek voor een breed debat over CO2-opslag als strategie om de uitstoot van broeikasgassen te reduceren. In de discussies over aardgaswinning in Groningen en schaliegasboringen dreigt de geschiedenis zich nu te herhalen. Uit Barendrecht weten we dat twijfels en emoties zich niet laten weerleggen door feiten en cijfers. Beter is het daarom technologische onzekerheden te onderkennen en normatieve afwegingen toe te laten in het debat. Anders wordt de maatschappelijke discussie over klimaatverandering en verduurzaming van het energiesysteem opnieuw ondermijnd.

Kijk voor het gehele opinieartikel, geschreven door  ECN onderzoekers Suzanne Brunsting en Matthijs Uyterlinde, op http://www.socialevraagstukken.nl/site/2013/03/19/negeren-van-bezorgdheid-valkuil-in-schaliegasdebat/

 

 

---